Znaczenie wiedzy energetycznej dla lekarzy

Żeby zapewnić prawdziwą opiekę medyczną i duchowe wsparcie pacjentom, lekarz musi mieć siłę. To bardzo ważne stwierdzenie. Siła wywodzi się z pojęcia doświadczenia, i nie tylko zawodowego. W tym znaczeniu „zawodowe” świadczy o sposobie „pobierania” siły, która w rzeczywistości w zakresie zawodowym jest dość bierna i zbyt wolna.

Lekarz swoim stanem energetycznym może kierować prowadzoną przez niego metodę leczenia lub odwrotnie, doprowadzić do wyrządzenia przez nią szkody pacjentowi.
Niestety, stanowisko współczesnej medycyny jest jednoznaczne: leczy metoda a nie lekarz, z góry zakładając zbyt mechanistyczne podejście do pacjenta.

Normy i zasady obowiązujące w środowisku medycznym nie uwzględniają potrzeby dbanie personelu medycznego o własny poziom energetyczny.

Prifferling (1980), antropolog badający „kulturę” medyczną zaznaczał, że bardzo niewielu spośród badanych przez niego lekarzy nazwałby zdrowymi. Większość zaledwie egzystowała. Szczególnie dotyczyło to studentów medycyny i rezydentów w szpitalach. Było kilku lekarzy – naprawdę niewielu – którzy czynili nadludzkie wysiłki, żeby utrzymać wysoką jakość życia, ale wszystkie elementy systemu medycznego – rywalizacja, stała gotowość na wezwanie, presja ze strony kolegów – utrudniały to zadanie. Żadne z obserwowanych przez niego środowisk medycznych nie traktowało dobrego samopoczucia pracowników jako ważnej sprawy.

Problem ten prawdopodobnie w jeszcze większym stopniu dotyczy pielęgniarek. Nic dziwnego, że większa połowa z nich odchodzi z zawodu.

Wydawałoby się  oczywiste, że zmiana nastawienia personelu medycznego i uznania istnienia wszechobecnych reguł energetycznych jest korzystne  dla samych lekarzy, jak i dla ich pacjentów. Energetyka człowieka jest szczególnie ważnym aspektem ludzkiego zdrowia. Kiedy ludzie słyszą o tej dziedzinie, zazwyczaj sądzą, że zajmuje się ona jakimś szamanizmem lub dotyczy wątpliwych magicznych praktyk z marginesu cyrkowego. Czasami uznają istnienie owego zagadnienia i nawet więcej – przekonują się, że ona może pomagać w radzeniu sobie z czynnikami ryzyka dla zdrowia. Niewielu jednak zdaje sobie sprawę z tego, że wiedza w tym temacie często znajduje ważne zastosowanie we wszystkich aspektach ludzkiego życia, a szczególnie w medycynie.

Wiedza energetyczna jest istotną dla wszelkich ludzkich przedsięwzięć. Może ona pomóc pracownikom służby zdrowia w ich pracy, a pacjentom umożliwić aktywne uczestniczenie w procesie leczenia i prewencji zdrowia.
Niestety tego typu zmiany zawsze napotykają duży opór. Nadal w stylu radzenia sobie ze stresem, przez brak wiedzy w zakresie możliwości uzupełnienia energii życiowej, dominują tendencje  perfekcjonizmu, sztywności w myśleniu, kompulsywności, sceptycyzmu, dominacji i kontroli wręcz do zaprzeczenia osobistym problemom i przejawom słabości.

Zmiana tej pozycji oraz tendencji do ustawiania się wobec energetyki człowieka mogłaby pomóc poddanym dużemu stresowi lekarzom w lepszym radzeniu sobie w życiu.

Zmiany w sposobie myślenia i zachowania mogą korzystnie wpływać także na sytuację zewnętrzną. W tej sytuacji jednym z najważniejszych aspektów dla lekarza są jego relacje z pacjentami. Jednym z najbardziej stresującym doświadczeniem w swoim życiu większość lekarzy uważa popełnienie błędu w sztuce lekarskiej i jako skutek tego , zarzut dotyczący niewłaściwego leczenia. Lekarz, mający odpowiedni poziom energii, może zrobić wiele, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo takich przypadków.

Niezależnie od tego, jak dobry jest plan leczenia, okazuje się on bezużyteczny, jeżeli nie jest wprowadzany w życie. Zasadniczą sprawą wydaje się więc być skłonienie pacjentów i personelu do przestrzegania procedur. Istnieją dowody na to, że niestosowanie się do zaleceń medycznych jest powszechną praktyką, z czego lekarze nie zdają sobie sprawy. Wyniki jednego z badań dowiodły, że lekarze w ogóle nie potrafili stwierdzić, którzy pacjenci stosowali się do ich zaleceń, a którzy nie.

Lekarz z wysokim poziomem energii życiowej jest w stanie zaaranżować wsparcie personelu medycznego dla przestrzegania ustalonego planu leczenia i własnej zdolności pacjenta do realizacji wskazanych zaleceń. Będzie mógł obudzić w pacjencie pozytywne oczekiwanie, co do skuteczności leczenia. Gdy energii jest brak, to przypomina osobę, która wbrew posiadanej wiedzy na temat korzyści płynących z wykonywania porannych ćwiczeń nigdy nie podjął się ich wykonania. Więcej – nie był w stanie namówić na nie kogokolwiek. Winę za to ponosi brak odpowiedniego poziomu energetycznego.

Podniesienie własnego energetycznego statusu przez lekarza wpływa w znaczącym stopniu na jakość świadczących przez niego usług.

Dodaj komentarz

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany. Required fields are marked *

Search

+