Choroby stawu kolanowego

 Częstym powodem zwra­ca­nia się do lekarza są bóle w kola­nach, powsta­jące podczas ruchów lub w spo­czynku.

 Naj­czę­ściej dokucza ból prawego kolana (tak zwana „noga skokowa”), i tylko w póź­niej­szym okresie zaczyna boleć lewe kolano. W trakcie roz­py­ty­wa­nia wyja­śnia się, że jeszcze wcze­śniej, może przed kilkoma mie­sią­cami, przed począt­kiem bólów w kolanie, pacjent odczu­wał chru­po­ta­nie lub zwięk­szoną ruchli­wość w stawie, którym, zazwy­czaj, nie przy­da­wał dużego zna­cze­nia.

 Pra­wi­dłowe usta­wie­nie stawu kola­no­wego zabez­pie­cza się przez napię­cie trzech pod­sta­wo­wych grup mię­śnio­wych - mię­śniami przed­niej powierzchni uda, mię­śniami tylnej powierzchni uda oraz, prze­waż­nie, mię­śniem pod­ko­la­no­wym (m. popli­teus). Funkcja mięśnia pod­ko­la­no­wego - zgina pod­udzie, rotując go do wewnątrz i napi­na­jąc torbę stawu kola­no­wego. Tonus mięśnia pod­ko­la­no­wego bez­po­śred­nio zależy od stanu dróg żół­cio­wych oraz woreczka żół­cio­wego. W przy­padku osła­bie­nia mięśnia pod­ko­la­no­wego, prawie zawsze, udaje się roz­po­znać kamie­nie lub pogru­bie­nie ścianki woreczka żół­cio­wego oraz zastój żółci w woreczku nawet przy wstęp­nych bada­niach ultra­so­no­gra­ficz­nych (USG).

 Zmiany w stawach kola­no­wych, nie licząc powi­kłań bez­po­śred­niego urazu, mają wtórny cha­rak­ter i powstają w znacz­nie póź­niej­szym okresie po scho­rze­niu dróg żół­cio­wych. Według topo­gra­ficz­nego podo­bień­stwa można wytłu­ma­czyć począt­kowe zmiany właśnie w prawym kolanie - wore­czek żół­ciowy znaj­duje się po prawej stronie.

 Nie stanowi trud­no­ści sko­ja­rzyć i odwrotny związek - poura­zowe zmiany w prawym stawie kola­no­wym również mogą wykazać się przez jakiś czas dole­gli­wo­ściami ze strony woreczka i dróg żół­cio­wych.

 Pierw­szymi ozna­kami zabu­rze­nia pracy woreczka żół­cio­wego będą zabu­rze­nia stanu emo­cyj­nego u pacjenta. Tacy pacjenci są pod­eks­cy­to­wani, zło­śliwi, eks­pan­sywni. Dość często podob­nym stanom towa­rzy­szą bóle głowy w oko­li­cach skroni lub bóle poło­wiczne głowy. Czasem zwraca się na zaczer­wie­nie­nie twar­dó­wek ocznych.

 Kiedy pacjent zwraca się po pomoc do lekarza, z reguły on już ma cały zespół wymie­nio­nych wyżej symp­to­mów. Zada­niem lekarza wtedy jest roz­po­znać pier­wotne scho­rze­nie, które przy­czy­niło się do powsta­nia dal­szych dole­gli­wo­ści. Dobrym spo­so­bem dla roz­po­zna­nia jest test mię­śniowy dla mięśnia pod­ko­la­no­wego, który w całej swej pro­sto­cie prze­pro­wa­dze­nia pozwala zde­cy­do­wać o pozio­mie oraz głównej przy­czy­nie zacho­ro­wa­nia.

 Wyko­na­nie: Pacjent leży na plecach z nogą zgiętą w stawie kola­no­wym pod kątem 70-80° i bio­dro­wym w usta­wie­niu supi­na­cyj­nym (zro­to­waną na zewnątrz). Tera­peuta stoi po stronie badanej koń­czyny, unie­ru­cha­mia­jąc pod­udzie pacjenta przez chwyt jedną ręką spod spodu na wyso­ko­ści kostek, drugą ręką chwyta kolano z przodu tak, żeby rzepka kolana znaj­do­wała się w środku dłoni, kciuk powi­nien być ułożony na głowie kości strzał­ko­wej, a III palec znaj­do­wać się nad pro­jek­cją szcze­liny sta­wo­wej po wewnętrz­nej stronie kolana badanej nogi. W ten sposób przez III palec przy nie­wiel­kim nacisku noga pacjenta utrzy­muje się zro­to­waną w kie­runku szpo­ta­wym, a następ­nie, prze­no­sząc nacisk na kciuk, tera­peuta wpro­wa­dza nogę pacjenta w rotacje w kie­runku kośla­wym. Przy zmianie kie­runku rotacji, jeżeli mięsień pod­ko­la­nowy jest mocny, będzie ona odczu­wana pod ręką przez wcze­śniej­sze napię­cie pasma bio­drowo-pisz­cze­lo­wego, które działa jak pro­stow­nik i anta­go­ni­sta mięśnia pod­ko­la­no­wego.

 Schemat lecze­nia bólów kolana w każdym kon­kret­nym przy­padku ustawia się indy­wi­du­al­nie, lecz musi zawie­rać nie­zbędne kom­po­nenty lecze­nia:

 sto­so­wa­nie żół­cio­pęd­nych środków sto­so­wa­nie środków odna­wia­ją­cych ilość nasy­co­nych kwasów żół­cio­wych w żółci. Bardzo dobrze dla tego sto­so­wać środki fito­te­ra­peu­tyczne (pocho­dze­nia roślin­nego), mie­szanki ziołowe lub her­batki. Terapia manu­alna rucho­mego seg­mentu krę­go­słupa Th4-Th5 (między czwar­tym a piątym kręgiem pier­sio­wym) w połą­cze­niu z wisce­ralną terapią manu­alną pęche­rzyka żół­cio­wego i dróg żół­cio­wych. MEJ-CHUA-DŻEŃ (podraż­nie­nie pęcz­kiem igieł) płaskim apli­ka­to­rem Lapko odru­cho­wej strefy Nr 5 (pacjent leży na plecach) z jed­no­cze­snym pobu­dze­niem za chodem kanału ścię­gnowo-mię­śnio­wego (KMS) PĘCHE­RZYKA ŻÓŁ­CIO­WEGO. Funk­cjo­nalna terapia manu­alna stawów kola­no­wych (tech­nika But­ter­fly) Trening medyczny na mięśnie syner­giczne z KMS PĘCHE­RZYKA ŻÓŁ­CIO­WEGO: m. nara­mienny, m. pod­ko­la­nowy. Przy­wró­ce­nie ener­ge­tycz­nej rów­no­wagi całego orga­ni­zmu przez aku­punk­turę. Taka kom­plek­sowa terapia z uwzględ­nie­niem indy­wi­du­al­nych cech pacjenta prze­biegu choroby, sto­so­wana w naszym gabi­ne­cie, daje trwały skutek tera­peu­tyczny, który może trwać przez lata.