Ogólne kanony Chińskiej Medycyny Tradycyjnej
Myślisz, że akupunktura to igły wbijane tam, gdzie boli? Opisuję, jak Tradycyjna Medycyna Chińska widzi punkty na skórze: jako łącze ciała z polem Ziemi i miejsce regulacji energii życiowej CHI.
Istotą Tradycyjnej Medycyny Chińskiej /TChM/ jest koncepcja, że cały Wszechświat odzwierciedla się w żywym organizmie w postaci tak zwanego mikrokosmosu. Przez określone punkty na skórze pole elektromagnetyczne organizmu jest ściśle połączone z elektromagnetycznym polem Ziemi, biosferą oraz kosmicznym promieniowaniem. W rzeczywistości zabezpiecza łączność na wszystkich poziomach organizacji ludzkiego organizmu - od komórki do biosfery.
Wymiana informacyjna pomiędzy mikro a makrokosmosem odbywa się przez układ biologicznie aktywnych punktów (w skrócie - układ BAP lub układ ekoceptywny).
Układ BAP jest w stanie adekwatnie odbierać i przekazywać do mózgu sygnały o zachodzących przemianach w elektromagnetycznym polu Ziemi oraz czynnikach meteorologicznych. Nazywa się to ekoceptywnym czuciem.
Akupunktury nie należy bezpośrednio kojarzyć z igłami, czyli tylko z nakłuwaniem „ostrych” punktów, w których manifestuje się jakiś problem. Manifestację zachodzącego problematu należy traktować jak nadmiar lub brak energii, którą można regulować przez nakłuwanie pewnych punktów.
Chińczycy nazywają tę energię CHI. Słowo „CHI” oznacza duch, oddech. Zgodnie z koncepcjami TChM, CHI tętni we wszystkich żywych istotach, wypełniając ich siłą. Tylko dzięki CHI może istnieć życie. Poza tym w filozofii chińskiej CHI może przedstawiać się jako nieskończona substancja pierwotna, z której powstał Wszechświat. Nie jest to tylko energia, lecz coś znaczniejszego. Jest to Duch Miłości, ogarniający wszystko, co istnieje. W różnych kulturach energia ta różnie jest nazywana. W Japonii znana jest pod nazwą QI. Uważano, że jest to energia do dyspozycji każdego. Właściwie skierowane QI wytwarza wokół człowieka coś w rodzaju tarczy.
Przez ekoceptywny układ, pobudzając lub wyhamowując biologicznie aktywne punkty, jesteśmy w stanie w celach terapeutycznych wtrącać się w kosmiczne układy transmitowania energii.
Każdy narząd „nadaje” na pewnej częstotliwości, każda komórka ma swój zakres częstotliwości. Każda rzecz, zjawisko oraz sytuacja ma określoną strukturę rytmiczną, posiada potencjał energetyczny, ma właściwą dla siebie prędkość przemian. Każda rzecz, jak i zjawisko, ujęte w kategoriach rytmu energetycznego potencjału oraz prędkości przemian, odbiera się już nie jako rzecz samą w sobie, lecz jako obieg czynnościowy. Wszystkie obiegi czynnościowe wspólnie tworzą energetyczną matrycę ciała. Każdy obieg czynnościowy jest związany z pewną grupą mięśniową, tak zwanymi mięśniami zasilaczami. Istnieje genetyczna predyspozycja do priorytetu tych lub innych mięśni zasilaczy. Zależy to od energetycznego fenotypu danej osoby lub istoty.
Ponieważ krążenie energii odbywa się według pewnych reguł, to przez metody wybiórczego oddziaływania na poszczególne fragmenty energetycznej matrycy organizmu, czyli tory energetycznych przemian (energetyczne kanały, merydiany), jesteśmy w stanie bezpośrednio oddziaływać na fizyczne lub psychiczne fenomeny organizmu.
W sposób empiryczny w TChM zdefiniowanych było 12 podstawowych parzystych merydianów, w których odbywało się krążenie energii.
W czasach obecnych były przeprowadzone badania rozpowszechnienia się fali kinematycznej w żywym ciele, powstającej na skutek lokomocji tego ciała po jakiejś powierzchni w warunkach stale oddziałującego pola grawitacyjnego Ziemi. Dostrzeżono, że fala kinematyczna rozpowszechnia się w ściśle określonych torach - po tzw. kinematycznych łańcuchach.
W ciele istot należących do jednego algorytmu poruszania się (IV) zdefiniowano 12 głównych kinematycznych łańcuchów otwartego typu (znajdujących się na końcówkach) oraz 7 kinematycznych łańcuchów zamkniętego typu (bezpośrednio w ciele). Topografia kinematycznych łańcuchów otwartego typu odpowiada topografii zewnętrznych torów klasycznych energetycznych merydianów TChM. Jest zdumiewająca relatywność pomiędzy kinematycznymi łańcuchami zamkniętego typu a topografią czakr, znanych z kultury hinduskiej. Sposób, w jaki wewnętrzne tory kinematycznych łańcuchów otwartego typu łączą się na pierścieniach kinematycznych łańcuchów zamkniętego typu, bardzo przypomina Kundalini.
Akupunktura we współczesnym rozumieniu jest metodą leczenia, podstawą której jest wprowadzenie akupunkturowych igieł w wybrane punkty organizmu w celu otrzymania pewnego efektu. Jednak należałoby do danej definicji dodać, że metoda akupunktury obecnie jest nie tylko terapeutyczną, wielokrotnie przeczyszczającą w niektórych przypadkach po zastosowaniu środków farmakologicznych jak również metodą diagnostyczną.