Wprowadzenie do fungoterapii - nauki o leczeniu grzybami. Część I

 Współ­cze­sna wspól­nota medyczna z zain­te­re­so­wa­niem przy­gląda się nowemu kie­run­kowi w terapii chorób wewnętrz­nych - fun­go­te­ra­pii.

 Pytań w tym temacie jest dużo: co to za nauka, co jest przed­mio­tem jej badań, co pro­po­nuje w zakre­sie lecze­nia i wiele innych.

 Fun­go­te­ra­pia - dosłow­nie - „lecze­nie grzy­bami”.

 Znany mikolog Widia­jew jeszcze w latach 50. zeszłego stu­le­cia w zachwy­cie uznał, że „obok nas ist­nieje olbrzy­mia armia grzybów o zaska­ku­ją­cych lecz­ni­czych wła­ści­wo­ściach, i ta armia grzybów jest nie­do­strze­gana, wręcz igno­ro­wana, nikt i nic o niej nie wie”.

 A jednak jest to całkiem osobny kie­ru­nek medy­cyny. Fun­go­te­ra­pia jest odłamem Medy­cyny Wschod­niej, która powstała w Chinach i roz­wi­nęła się w Japonii. Według różnych ocen ma ponad 4 tysiące lat.

 Dwa tysiące lat temu w Japonii była napi­sana bez­cenna księga „Shinnoh Hon­soh­kyo”, która wówczas była pod­sta­wo­wym pod­ręcz­ni­kiem z medy­cyny wschod­niej. W tym pod­ręcz­niku wymie­nio­nych jest 365 gatun­ków ziół i grzybów. Na czele „naj­sku­tecz­niej­szych leków” znaj­dują się grzyby Rejszy *

 * Grzyb Rejsza - japoń­ska nazwa Gano­derma lucidum (łac.) - rodzaj Grzybów Czer­wo­nych. Gano­derma znana jako Lińczży (Linży) w Chinach oraz Young­chi w Korei. Swoimi lecz­ni­czymi wła­ści­wo­ściami wie­lo­krot­nie prze­wyż­sza powszech­nie znany korzeń żeń-szeń.